Dla osób, które nigdy nie miały kontaktu z łowiectwem, poruszane przez nas tematy mogą być abstrakcyjne, a samo ich wysłuchanie będzie wymagało odrobiny dobrej woli.
🌲 A jednak ta dobra wola pozwala dotknąć prawdy starej jak nasz gatunek. Czy łowcą można się po prostu urodzić? Dlaczego obyczaje i tradycyjny język łowiecki to dowody wrażliwości a nie hipokryzji? Na naszej stronie publikujemy drugą, kluczową część tego felietonu. To podróż przez 99% historii ludzkości, która ukształtowała to, kim jesteśmy dzisiaj. Odpowiadamy również na medialne ataki i próby wypchnięcia nas poza margines społeczny.
Przeczytaj i odnajdź swój punkt wewnętrznej równowagi⬇️

„Myśliwym być”
Od wielu lat regularnie toczą się dyskusje na temat moralnych aspektów wykonywania polowania. Mam w pamięci zarówno transmitowane w środkach masowego przekazu debaty publiczne z udziałem polityków i wysoko postawionych działaczy łowieckich, jak i codzienne rozmowy prowadzone przy rodzinnym stole.

Niewinnie rozpoczynające się pogawędki o przyrodzie i zasadności łowiectwa najczęściej nieuchronnie zmierzały w kierunku pytania, nierzadko mającego charakter zarzutu i w efekcie budującego niezdrowe napięcie: dlaczego zabijamy zwierzęta? Niemal odruchowy opór osoby wywołanej w ten sposób do odpowiedzi jest uzasadniony. Po pierwsze, samo pytanie często ma charakter oceniający – zawiera z góry założoną tezę i zadawane jest wyłącznie po to, by ją potwierdzić. Po drugie, co jest mniej dostrzegane, lecz niezwykle ważne dla zrozumienia trudności poruszanego tematu, jest to pytanie bardzo osobiste, dotykające istoty naszej natury. W myśl chrystusowej zasady, by nie rzucać pereł przed wieprze, nie ma nic dziwnego w tym, że nie każdy chce dzielić się swoimi intymnymi przemyśleniami z osobami, które je wyśmieją, zdepczą i zmieszają z błotem. A jednak są sytuacje, w których należy spróbować udzielić odpowiedzi.

Poniższy felieton piszę w nadziei, że kilka zawartych w nim myśli pomoże rozwiać własne wątpliwości, odnaleźć punkt równowagi, wyklarować to, co próbuje się zaciemnić, zbudować dojrzałe, wewnętrzne przekonanie o słuszności swojej postawy, a także dostarczyć pomocnych argumentów w trudnych dyskusjach, których każdy człowiek – myśliwy będzie musiał doświadczać, nierzadko w gronie najbliższych.

Podejmując dyskusję, musimy zdawać sobie sprawę, że to, o czym będziemy mówić, często nijak ma się do wcześniej ugruntowanych przekonań naszego rozmówcy. Dla osób, które nigdy nie miały kontaktu z łowiectwem, poruszane przez nas tematy mogą być abstrakcyjne, a samo ich wysłuchanie będzie wymagało odrobiny dobrej woli.

👉 POLUB, UDOSTĘPNIJ, KLIKNIJ I CZYTAJ CAŁOŚĆ ➡️ https://wspolnasprawa.org.pl/aktualnosci/mysliwym-byc/